581 yükseköğretim öğretim elemanının pedagojik karar verme süreçlerini ortaya çıkarmak: Adalet, kapsayıcılık ve yapısal kısıtlamaları nasıl dengeliyorlar?
Uçan, S., Yıldırım Hoş, H., Karataş, İ. H., & Bülbül, Y. (2025). Faculty Assessment Choices in Higher Education: Drivers, Strategies, and Decision‑Making Styles for Fair and Inclusive Practice. Journal of Computing in Higher Education, 50, (8), 1344-1359.
Yükseköğretimde ölçme ve değerlendirme yöntemi seçimini etkileyen faktörleri, adil/kapsayıcı stratejileri ve bu süreçlerin altındaki karar verme tarzlarını incelemek.
On iki farklı fakülteden 581 öğretim elemanına uygulanan nitel bir anket. Veriler tematik olarak analiz edilerek temel etkenler ve tarzlar belirlenmiştir.
Tercihler; öğrenme çıktılarıyla uyum, öğrenci özellikleri ve yapısal kısıtlamalar (zaman, sınıf mevcudu) tarafından şekillenmekte, genellikle ideal olanla pratik olan dengelenmektedir.
Öğretim elemanları farklı tarzlar sergilemektedir: Rasyonel (sistematik), Sınırlı Rasyonel (kısıtlar dahilinde yeterli olan), Sezgisel (deneyime dayalı) ve Bağımlı (yönetmelik odaklı).
Aşağıdaki çevresel kısıtlamaları ayarlayarak, çalışmanın bulgularına göre Karar Verme Tarzı ve ortaya çıkan Değerlendirme Stratejisinin nasıl değiştiğini gözlemleyin.
Yüksek iş yükü veya kalabalık sınıf kısıtlamaları, ideal olandan ziyade uygulanabilir olana ("yetinmeye") zorlar.
Öğretim elemanları, ders hedeflerini sistematik olarak analiz eder ve bu çıktıları en iyi ölçecek yöntemi seçer; genellikle şeffaflık için rubrikler kullanır.
Zaman, iş yükü veya kalabalık sınıflar gibi kısıtlamalar nedeniyle, öğretim elemanları ideal olanı değil, uygulanabilir olan "yeterince iyi" seçeneği (örn. çoktan seçmeli test) tercih eder.
Kararlar deneyime, içgüdüye ve sınıfın dinamiklerine dair "hissiyata" dayanır. Genellikle esnek, öğrenci odaklı uyarlamalara yol açar.
Öğretim elemanları, kurumsal kurallara, bölüm normlarına veya akreditasyon kurumlarının yönergelerine dayanarak karar verir; uyumluluk ön plandadır.